نامه به کودکی که هرگز زاده نشد

"عشق همان احساسی است که

در مادری هنگام به آغوش گرفتنِ

کودک بی‌دفاع و کوچکش بروز می‌کند."

کتاب نامه به کودکی که هرگز زاده نشد رمانی به زبان ایتالیایی از اوریانا فالاچی، نویسنده و خبرنگار ایتالیایی است که در سال ۱۹۷۵ منتشر شد. این کتاب با زاویه دید اول شخص و در قالب نامه‌ای است که از طرف راوی داستان، یک زن جوان که گویی خود فالاچی است، به جنین درون رحمش نوشته شده که فرزند نازاده‌اش را از مصیبت‌های دنیا و بی‌رحمی آن می‌آگاهاند. این کتاب تاکنون بیش از ۴ میلیون نسخه فروش داشته‌است.

گریزی بر کتاب

در نامه به کودکی که هرگز زاده نشد، کتاب از زبان شخص اول -همان مادری که برای جنین خود نامه می نویسد- بازگو می‌شود. اینکه مادر در این نامه چه نکاتی را برای کودک خود شرح می دهد ماجرای اصلی کتاب می‌باشد. نامه به کودکی که هرگز زاده نشد، فریادی است از خشم نسبت به آنچه بر سر بشر آمده است؛ در عین حال از عشق مادر شدن نیز می‌گوید. کتاب کوچکی که از نخستین سطر تا انتها سرشار از احساس شادی، ترس، مهربانی، یأس، خشم، امید، افسردگی و اضطراب است. شاید بحث اصلی اوریانا فالاچی در این کتاب سقط جنین باشد، اما به طور کلی تمام دیدگاه‌های موجود درباره‌ی زن را بیان می‌کند. 

منابع: ویکی پدیا و وبسایت کتابراه


برای ارسال نظر ، وارد حساب کاربری خود شوید
ورود به حساب
لطفا کمی صبر کنید !!